Dużo się mówi na temat modelowania systemów informatycznych w języku UML. A co z systemami, które nie są informatycznymi? Za nim odpowiem na to pytanie warto przypomnieć sobie czym jest system a pomoże mi w tym zestawienie jakie zrobił Robert Gwiazdowski, którego pozwalam sobie zacytować:

Pod pojęciem systemu nauka rozumie zintegrowaną całość, której własności nie są prostą sumą własności poszczególnych części tej całości, istnienie jednak szereg związków i interakcji pomiędzy nimi. (E. Laszlo, Systemowy obraz świata, Warszawa 1978; L. von Bertalanffy, Ogólna teoria systemów, Warszawa 1984) ?Doniosłą cechą systemów jest tkwiący w samej ich istocie charakter dynamiczny. Systemy pod względem formy nie są sztywnymi strukturami; ich forma wyraża zmienne, a jednocześnie trwałe przejawy procesów zachodzących w systemach?. (F. Capra, Punkt zwrotny, Warszawa 1987) Funkcjonowanie systemu stanowi rezultat zachodzących w nich pętli sprzężeń zwrotnych polegających na tym, że element A oddziaływa na element B, B na C, zaś C zwrotnie na A. W systemie nie działa linearny łańcuch przyczyn i skutków, lecz zjawisko nielinearnej współzależności.

Z powyższych definicji wynika, że system składa się ze struktur, które zmieniają swój stan ? przejawiają zachowanie. Jest to wspólna cecha systemów informatycznych (np.: struktura: klasa, zachowanie metoda, która zmienia stan klasy) i systemów nieinformatycznych (np.: struktura: siłownik, zachowanie: uruchomienie dźwigni, która zmienia położenie ? stan  -siłownika).

Reasumując skoro UML nadaje sie do modelowania systemów informatycznych to nadaje się także do modelowania wszystkich innych typów systemów ze szczególnym  naciskiem na automatykę i robotykę.  Nie można też zapomnieć o innych dziedzinach społecznych nie związanych z informatyką, gdzie są stosowane różnej maści systemy (np.: system wynagrodzeń). W obszarach nietechnicznych UML sprawdza się bardzo dobrze przy modelowaniu procesów biznesowych, gdzie także możemy odnotować, że (cytując R. Gwiazdowskiego)  element A oddziaływa na element B, B na C, zaś C zwrotnie na A. Co w konsekwencji pozwala sądzić, że w modelach biznesowych (ponownie cyt.) nie działa linearny łańcuch przyczyn i skutków, lecz zjawisko nielinearnej współzależności.

Technorati Tagi: modelowanie biznesowe,UML,systemy biznesowe

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć tych HTML tagów i atrybutów: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Close