O systemach dwa słowa

Dużo się mówi na temat modelowania systemów informatycznych w języku UML. A co z systemami, które nie są informatycznymi? Za nim odpowiem na to pytanie warto przypomnieć sobie czym jest system a pomoże mi w tym zestawienie jakie zrobił Robert Gwiazdowski, którego pozwalam sobie zacytować:

Pod pojęciem systemu nauka rozumie zintegrowaną całość, której własności nie są prostą sumą własności poszczególnych części tej całości, istnienie jednak szereg związków i interakcji pomiędzy nimi. (E. Laszlo, Systemowy obraz świata, Warszawa 1978; L. von Bertalanffy, Ogólna teoria systemów, Warszawa 1984) ?Doniosłą cechą systemów jest tkwiący w samej ich istocie charakter dynamiczny. Systemy pod względem formy nie są sztywnymi strukturami; ich forma wyraża zmienne, a jednocześnie trwałe przejawy procesów zachodzących w systemach?. (F. Capra, Punkt zwrotny, Warszawa 1987) Funkcjonowanie systemu stanowi rezultat zachodzących w nich pętli sprzężeń zwrotnych polegających na tym, że element A oddziaływa na element B, B na C, zaś C zwrotnie na A. W systemie nie działa linearny łańcuch przyczyn i skutków, lecz zjawisko nielinearnej współzależności.

Z powyższych definicji wynika, że system składa się ze struktur, które zmieniają swój stan ? przejawiają zachowanie. Jest to wspólna cecha systemów informatycznych (np.: struktura: klasa, zachowanie metoda, która zmienia stan klasy) i systemów nieinformatycznych (np.: struktura: siłownik, zachowanie: uruchomienie dźwigni, która zmienia położenie ? stan  -siłownika).

Reasumując skoro UML nadaje sie do modelowania systemów informatycznych to nadaje się także do modelowania wszystkich innych typów systemów ze szczególnym  naciskiem na automatykę i robotykę.  Nie można też zapomnieć o innych dziedzinach społecznych nie związanych z informatyką, gdzie są stosowane różnej maści systemy (np.: system wynagrodzeń). W obszarach nietechnicznych UML sprawdza się bardzo dobrze przy modelowaniu procesów biznesowych, gdzie także możemy odnotować, że (cytując R. Gwiazdowskiego)  element A oddziaływa na element B, B na C, zaś C zwrotnie na A. Co w konsekwencji pozwala sądzić, że w modelach biznesowych (ponownie cyt.) nie działa linearny łańcuch przyczyn i skutków, lecz zjawisko nielinearnej współzależności.

Technorati Tagi: modelowanie biznesowe,UML,systemy biznesowe

Podobne wpisy

  • Wikipedia a diagramy do modelowania procesów biznesowych Wikipedii nikomu nie trzeba przedstawiać. Pewną ciekawostką, zwłaszcza dla zwolenników BMPN, jest wpis dot. modelowania procesów biznesowych. Pod hasłem Business Process Modeling w […]
  • Mój blog czytany przez eksperta Miłą niespodzianką dla mnie okazał się fakt iż mój blog czyta osoba, którą uważam za ekspert w dziedzinie modelowania. Tą osobą jest Jarosław Żeliński (http://it-consulting.pl/). Cieszy […]
  • BPMN vs diagramy aktywności Kilka dni temu po raz kolejny uczestniczyłem w dyskusji na temat przewagi BPMN nad diagramami aktywności i odwrotnie w kontekście modelowania procesów biznesowych i systemowych (patrz […]
  • Jak żyć Panie Premierze? W czasie ostatnich wyborów, jeden z uczestników spotkania wyborczego zapytał: “Jak żyć Panie Premierze?” Przekładając na grunt modelowania często słyszę: “Jak modelować?”. I o ile daleko […]
  • Szacowanie procesów biznesowych metodą diagramów aktywności W trakcie prac projektowych lub analitycznych wielokrotnie powstaje potrzeba policzenia parametrów procesu biznesowego lub szacowania złożoności budowanego oprogramowania.  Większość […]
Reklama

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przewiń do góry